BEDELİ YALNIZLIK OLSA BİLE

 

"Sürekli konuşan insanları anlamıyorum. Gevezeliği bir erdem sanıyor olsalar gerek! Gereksiz cümlelerini besleyen o ‘her şeyi biliyorum’ havası, bunaltıcı geliyor. O yüzden susmayı ve yaklaşmamayı seçiyorum. Aynı ortamda olmak zorunda kaldığımda, dinliyormuş gibi yapıp bambaşka şeyler düşünüyorum. Başım ağrıyor kulaklarıma gelen gürültüden. Boş söz ruhumdaki doluluğu boşaltıyor. Ne diyor felsefi kökeni La Rochefouncauld’un insan psikolojisine dayanan sözleriyle Arthur Miller: ‘Büyük konuşanların amacı, size bir şeyler söylemek değil, sizi etkilemeye çalışmaktır.’

    Sonra en yakınlarım (dostlar ve aileden birileri) bu tür insanların ağına düşmüş olabiliyor. Geveze onlar adına bir şeylere karar veriyor. Git, dur, gel, yap, et… Ne kadar acı özgürlüğünü kaybediyor dostlarım ve ruhlarının asaletini zedeleyen doksalara kendilerini kaptırıyorlar. Onları kurtaramam biliyorum. Çünkü herkes kendi aklını kullanma cesaretini göstermeli. Herkes seçimleriyle kendi kaderini, kazançlarını ve kayıplarını yaratır. 

    Ancak hem gevezeden hem de ağına düşen dostlarımdan uzak kaldığımda onlar da beni anlamalı. Ruhumun yerlerde sürünmesine izin veremem. O ruhu yaratmak için uzun ve  sancılı bir süreç yaşadım, sıradan hayatlarınkine benzemeyen. Kendi putlarımla savaştım! Platoncu ‘bilmediğini bilen’ erdemli bir karakteri yaratmak için kendi emeğimle çabaladım. O yüzden herkesle olamam, anılar biriktiremem ve paylaşamam. Bir kartal gibi süzülürken göklerde ruhum, nice kayıplar versem de çevremde ruhumdan parçaları kopartıp atamam, değerli parçaları. Bedeli yalnızlık olsa bile."

Yazar: Cihat Özkan

#yalnızlık #bedel #karakter #ruh #seçim