SAYGIDEĞER KATİLİM

 

Nerede o canlı anlar, 

Gösterilen özen, 

Karşılıklı içi gülen gözler? 

Hepsi eski bir manzara mı şimdi?

Peki, ne olacak?

Yanındayken sessizliğe gömülen sözcükler,

Ruhumu acıtan özlem, 

İçime akan yaşlar? 

Verebilecek misin hesabını? 

Biliyor musun;

Sen vasat ruhların arasında kayboluyorken,

Uzaktan izlemek ne acı?

Ama senin seçimindi;

Onları mutlu edip,

Şaklaban gibi eğlendirmek.

Ruhuma açtığın yaralar,

Onlar ne olacak peki? 

Ellerin kanlar içinde,

Ruhumu yere serip,

Beni canlı canlı yakarken, 

Uğruna taptıklarına,

Düşünmeden her şeyi yaptıklarına değdi mi?

Oysa ben,

Senden vazgeçtiğimde bile 

Mutlu olman içindi,

Seninse kaybetmekten korkmadığın Ben!

Ardına bile dönüp bakmadan giderken, 

Ruhumun cayır cayır yandığını, 

Çığlıklar attığını hisssedebildin mi? 

Kalabalıkların arasında kaybolmuşken sen, 

Beni duyamayacağını biliyorum.

Zannetme ki yerine geçebilir,

Herhangi bir beden,

Ruhları hakikatten yanmaya bile korkarken.

Saygıdeğer katilim,

Her şeye rağmen, sana değer,

Zira sevmek karşılıksız bir duygu,

İfadesi eylem…

Şair / Yazar: Cihat ÖZKAN