KÂHİNİN ORMANINDA

Aşk gel de söyle bana çekinmeden, 

Bugün hangi âşığın gönlündesin, 

Ben bu hâldeyken, sen hangi eldesin,

Herhâlde, her hâlde seni seçtim aşk,

Gezerim zifirî karanlıklarda,

Bir hâlden geçerim, ben hiç durmadan,

Aradığım başka bir şey değil, aşk…

Âlem kâhinin ormanıydı, gezdim,

Aşk bulayım derken kendi kendime,

Sokrates’in aşkından başkaları,

Sahtekârlara yarmış, iyice bildim,

İlân da etmiş kendini herkes, bilge,

Hakîkâti bulacağım derlerken,

Hepsi birden derin rûyaya dalmış.

Bulmuş yolunu idâme etmenin,

Âdeme hayat, bir parkta oyuncak,

Nasrettin hocadan hiç mi ders almaz?

Musâlar dahi şarkıları çalmaz,

Daimî körkütük kalsalar bile.

Yol yolcudur, yolun yolunda gerek,

Ben’im ezelî-ebedî döngüde.

Ozan: Cİhat Özkan